Uitdagingen tijdens het verwarmingsseizoen voor WKK-centrales: Kan ammoniakontzwaveling de kosten voor gipsafvoer omzetten in waarde?

Voor warmtekrachtkoppeling (WKK)-centrales is het verwarmingsseizoen één van de drukste perioden van het jaar. Ketellasten stijgen, rookgasvolumes nemen toe en rookgasontzwavelingssystemen (FGD) werken continu onder zware omstandigheden.

Tegelijkertijd worden grote hoeveelheden ontzwavelingsgips geproduceerd. Afhankelijk van de capaciteit van de centrale en de bedrijfsomstandigheden kan de dagelijkse productie tientallen of zelfs honderden tonnen bedragen. Het materiaal moet worden opgeslagen, vervoerd en uiteindelijk worden gebruikt of afgevoerd.

Voor bedrijfsleiders is dit meer dan een milieubeheervraagstuk. Het is ook een seizoensgebonden bedrijfskost die vooral opvalt wanneer de aankoop van brandstof en de behoeften aan warmtevoorziening al druk uitoefenen op de kasstromen.

De stijgende kosten van ontzwavelingsgips

De economische waarde van ontzwavelingsgips verschilt sterk per regio. De lokale vraag naar bouwmaterialen, vervoerafstanden en productkwaliteit bepalen allemaal of gips kan worden verkocht, overgedragen of tegen kosten moet worden afgevoerd.

Recente projectcijfers illustreren het verschil.

Tijdens het verwarmingsseizoen 2025–2026 noteerde het gipsverwijderingsproject van Weihai Thermal Power Group een basisprijs van -RMB 30 per ton en een extra waardegebaseerde prijs van -RMB 15 per ton. In de praktijk moest de centrale betalen voor de gipsverwijdering.

Voor vergelijking: Chengde Longxiao Heating stelde een maximumprijs vast van 66,7 RMB per ton voor zijn gipsverwijderingsproject voor 2026–2027. Hebei Huadian Shijiazhuang Yuhua Thermal Power betaalde 56,1 RMB per ton voor gipsverwijdering in februari en maart 2026. Jiangsu Jiayi Thermal Power noteerde een inschrijfprijs van 155 RMB per ton voor zijn gipsverwijderingsproject voor 2026.

Deze cijfers laten zien hoe sterk de economie kan verschillen van de ene locatie naar de andere. De bredere uitdaging blijft echter hetzelfde: gipsproductie is geconcentreerd tijdens het verwarmingsseizoen, en centrales moeten opslag, vervoer en verwijdering regelen, zelfs wanneer de marktvraag beperkt is.

Naarmate de eisen voor het beheer van vast afval strenger worden, verdienen deze kosten meer aandacht bij langetermijnplanning van FGD-systemen.

Koolstofkosten versterken de druk

Gipsverwijdering is slechts een onderdeel van de vergelijking voor bedrijfskosten. Koolstofbeheer wordt een andere belangrijke overweging voor elektriciteits- en verwarmingsbedrijven.

Volgens de cijfers die worden genoemd in de oorspronkelijke brancheanalyse varieerden de Chinese nationale koolstofcertificaatprijzen in augustus 2026 tussen ongeveer 96,5 RMB en 100 RMB per ton, vergeleken met een gemiddelde dagelijkse slotkoers van 63,27 RMB per ton in december 2025.

De chemische reactie bij kalksteenbasierte ontzwaveling geeft ook CO₂ af. Het geschatte cijfer bedraagt ongeveer 0,75 ton CO₂ per ton geabsorbeerd zwaveldioxide.

Naarmate koolstofkosten meer aandacht krijgen, wordt deze reactiegerelateerde emissie een andere factor die het overwegen waard is bij de beoordeling van ontzwavelingstechnologieën.

Voor WKK-centrales zijn gipsafvoer en koolstofgerelateerde kosten in toenemende mate met elkaar verbonden. Beide factoren beïnvloeden de economie van het op lange termijn waarborgen van milieuconformiteit.

Ammoniakontzwaveling: Van gipsproductie naar ammoniumsulfaat-terugwinning

Ammoniakgebaseerde rookgasontzwaveling biedt een andere aanpak voor het verwijderen van zwaveldioxide.

In plaats van kalksteen als absorberend middel te gebruiken en gips als hoofdbijproduct te produceren, gebruikt het proces ammoniak om SO₂ te absorberen en produceert ammoniumsulfaat.

Dit biedt een kans om de behandeling van industriele rookgassen te koppelen aan de meststoffenmarkt.

Het tijdstip is bijzonder relevant voor WKK-centrales. Het verwarmingsseizoen eindigt over het algemeen tussen eind februari en maart, wat samenvalt met een belangrijke periode voor de voorbereiding van voorjaarsmeststoffen in China.

Verschillende industriële ondernemingen hebben al het potentieel van deze aanpak aangetoond.

In april 2026 rapporteerde Zhongtian Hechuang over de productie van ammoniumsulfaat via de hulpbronbenutting van rookgassen uit een thermische elektriciteitscentrale. De thermische-elektriciteitsdivisie van Yangzi Petrochemical gebruikt ammoniakontzwaveling om SO₂ uit ketelrookgassen om te zetten in ammoniumsulfaat en past de productieaanpassing aan op basis van de ketellast. Tot eind maart 2026 had Zhong’an United meer dan 3.000 ton ammoniumsulfaat geleverd aan downstreamfabrikanten van samengestelde meststoffen.

Deze voorbeelden illustreren hoe bijproductterugwinning kan worden opgenomen in een breder industrieel strategisch kader voor hulpbronbenutting.

Waarom de lente-meststofmarkt belangrijk is

Marktprijzen geven extra context voor de potentiële waarde van ammoniumsulfaat.

Eind februari 2026 bedroeg de gemiddelde af fabriek-prijs van cokeskwaliteit ammoniumsulfaat in Shandong ongeveer 1.087,5 RMB per ton, terwijl ammoniumsulfaat van caprolactamkwaliteit rond de 1.180 RMB per ton lag.

Tegen eind april 2026 hadden de gangbare prijzen voor ammoniumsulfaat als bijproduct van elektriciteitscentrales en cokesovens ongeveer RMB 1.480–1.600 per ton bereikt. Ammoniumsulfaat van elektriciteitscentralekwaliteit in Shandong werd rond RMB 1.595 per ton aangeboden.

Het einde van het verwarmingsseizoen valt daarom samen met een periode waarin de meststofvraag de verwerking van teruggewonnen ammoniumsulfaat kan ondersteunen.

Natuurlijk bepalen marktprijzen alleen niet de winstgevendheid van een project. Ook productkwaliteit, ammoniakverbruik, terugwinningskosten, opslagcapaciteit, vervoer en lokale marktomstandigheden moeten worden meegenomen.

Desalniettemin onderstreept deze vergelijking een belangrijk verschil tussen de twee FGD-methoden:

• Kalksteen-gips FGD: Levert gips op, wat opslag-, vervoer-, verwerkings- of afvoerkosten kan met zich meebrengen.

• Ammoniakgebaseerde FGD: Levert ammoniumsulfaat op, dat commerciële waarde kan hebben wanneer het voldoet aan de relevante meststofspecificaties en toegang heeft tot een geschikte markt.

Conversie van calcium naar ammoniak: Een upgradepad voor bestaande installaties

Voor WKK-installaties met reeds operationele kalksteen-gips FGD-systemen betekent de overschakeling naar ammoniakontzwaveling niet noodzakelijkerwijs dat de bestaande absorptietoren moet worden gesloopt en opnieuw moet worden gebouwd.

De conversie van calcium naar ammoniak biedt een potentieel upgradepad. Afhankelijk van de staat en configuratie van de bestaande installatie kunnen geschikte torens, funderingen, gebouwen en bijbehorende apparatuur worden hergebruikt. Dit kan helpen om de investeringskosten te beheersen tijdens de upgrade van het zuiveringsproces.

MirShine Group heeft technologie voor conversie van calcium naar ammoniak ontwikkeld voor industriële rookgasbehandeling. De gerapporteerde technische prestaties zijn onder andere:

• SO₂-verwijderingsefficiëntie van meer dan 99,5%.

• Ammoniakterugwinningsgraad van ten minste 99%.

• Ammoniumsulfaatproduct dat voldoet aan landbouwkundige meststofnormen.

De retrofitaanpak is ontworpen om maximaal gebruik te maken van geschikte bestaande ontzwavelingstorens en installatiegebouwen, waarbij de werkelijke omvang van de aanpassingen wordt bepaald door de plaatselijke omstandigheden en technische beoordelingen.

Voor WKK-exploitanten gaat de waarde van deze aanpak verder dan het vervangen van één ontzwavelingsproces door een ander. Het biedt de gelegenheid om opnieuw na te denken over de relatie tussen emissiebeheersing, bijproductbeheer en bedrijfseconomie.

Betere benutting van het verwarmingsseizoen

Het verwarmingsseizoen stelt aanzienlijke eisen aan WKK-installaties. Exploitanten moeten een betrouwbare warmtevoorziening handhaven, terwijl tegelijkertijd wordt gewaarborgd dat de rookgasreinigingssystemen stabiel blijven en voldoen aan de regelgeving.

Bij conventionele, op calcium gebaseerde ontzwaveling wordt gedurende deze periode een grote hoeveelheid gips geproduceerd, wat mogelijk aanzienlijke verwijderingskosten met zich meebrengt. Ammoniakontzwaveling biedt een alternatief: de zwavel die uit rookgas wordt verwijderd, wordt omgezet in ammoniumsulfaat, een product dat na het verwarmingsseizoen op de meststofmarkt kan worden gebracht.

Voor industriële exploitanten is de kernvraag niet langer eenvoudigweg waar het gips dat tijdens de winter wordt geproduceerd, heen moet.

De vraag is of de zwavel die uit rookgas wordt verwijderd, een herwinbare grondstof kan worden in plaats van een extra post op de exploitatiekosten.